DERTIMIZIN KAN RENKI

(Hocali soykirimindan 15 sene gecti)

Aglanacak dert degil bu,
Inleyerek aglayasin…
Sikasin gozlerinin karasini
Su misali
Dertlerini de bin bir cefayla
Daglayasin…
Saklanacak bir dert degil ki
Saklayasin kabinin en kuytu kosesinde
Saklayasin, saklayasin
Ta ki varislere miras kalsin…
Atmalimi?
Nasil atacaksin?
Yutmalimi,
Nasil yutacaksin?
Cocugun sormazmi
Sen ne bicim oglusun,
Sen ne bicim babasin?!
Nasil yutasin,
Canim, gozum, baba?!
Boyle vatanseverlikmi olur?!
Satmalimi?
Kime satacaksin?
Boylesi alisveris, pazarlikmi olur?!
Bu da toprak degil ki,
Kare – kare olcerek
Serefsizlere yem edesin….
Cekip gide
Kaybola ortalardan
Gunlerce, aylarca, yillarca…
Sonra sen dusesin
Uzun – uzun yolun agina
Yalvarasin
Sizlayasin
Dunyanin dort bir kosesinde
Aglayasin, yuz yirtasin…
Tarihin sayfalarina dokulen
Kirmizi kan
Akiyor, akiyor… Durmadan.
En verimli yerleredek…
Tuyleri ipek guvercinlerin
Gagalarinadek
Arkali kopegedek
Agzina kadar, bogazina kadar…
Kanla dolu
Tika basa
Fakat ne hikmetse
Dert diyorlar buna..?
Yok, oglum, hayir, dert degil bu!
Bu kutsal bir can!
Can, can, can
Bir de, bir de Azerbaycan!
Ortalarda kirmizi kan
Akiyor, akiyor hic durmadan!
Akiyor, akiyor
Ta Hocalidan Bakuyedek.
Kan boyali konutlardan
Bikkin cadiradek…
BM – den AGIT – edek
Kamyon – kamyon
Vagon – vagon
Kervan – kervan
Asip tasiyor
O, sinir tanimaz
Bir had bilmez
Akiyor, hudutlari asiyor.
Genc, ihtiyar, cocuk kani…
Gorunmemis bir istir bu,
Sair cani
Goster sozun kudretini,
Goster, sairim!
Bu millete, bu topraga
Olan kasitlar
Ilahi soz ister, sairim!
Ici, disi yiyilmis Vatanim!
Dil – dil,
Agit – agit
Soylenmis Vatanim!
Gogsune cocuklari civilediler,
Annelerinin kesik gogusleri
Biberon misali agizlarinda!…
Sirtina baglanmis
Semaveri nereye goturuyorsun, anam?!
Kaybolursun
Felegin felcli yazilarinda.
Kapilar aciliyor…
Masum masun
Tebessumler esiyor
Usul – usul.
Gel sevgili gocmenim!
Hecelere ayrilmayan
Bu kan senin!
Kan icinde gozukmeyen
Kayiplar,
Olumler benim!
Burma – burma burulan kan,
Sorulasan, unlemlesen
Kendi kendinden gidalanan…
Gur akiyor
Ateslere dusmus Kur misali
Kosuyor… kosuyor…
Hizli bir sekilde
Ceylan misali,
Geyik misali
Sicacik
Can yakan
Ona soyleme azacik dur!
O, durursa katilasir
Bak, neler olur?!
Kan simsiyah olur
Ortalikta duru kanlar…
Akiyor…
Buyuk, kucuk gunaha kadar
Durmadan konusan devletlerin
Duzeninden,
Ofkesinden
Tuzagina kadar
Bak, nereye kadar?!
Uzerini is basmis Misira kadar
Yuzu buz kaplamis Sibiryaya kadar
Sabrin bagri sokulmede
Sabra kadar,
Kabre kadar.
Dertin kan renki…
Kan, kan, kan!
Boya gokyuzunu
Gokyuzu bolununceye kadar
Kapla tum dunyayi
Bu sevda olunceye kadar!
Dunya yeniden doguluncaya kadar!

**

Petrol de bizim
keyif te bizim.
Bizim olan
(Yani sizin)
evet, evet, efendiler,
sizin, sizin.
Soframiz var
Gonul acan –
Ulusal servet!
Gelin halvet
Kosaraktan,
Dizustu surunerekten
Ne gidiyorsa bizden gidiyor
Ta derinden, kokten gidiyor
Gelmis ferman
Hem de soyle agir batman
Hizla gidiyor
Bizim yerler diyoruz ama
Bizim degil bizim olan.
Sozumuzun karsisinda
O sozdurse
Sozum degil
Viran kalsin, patlamasin?
Peki napsin?!
Kalbinde sozu tutsak
Aman dunya, aman kader!
Kanim sigmaz yerle goge
Petrolume ortak olan dostlar
Bu kana da olsun ortak.
Ulusal servet –
Millet kani…
Canli tarih,
Tani vicdan,
Sen de tani…
Vicdanmi dedin?
Kandir vicdan
Goz oksuyor
Renki aldir.
Al ey vampir, azacik tat,
Kaymak ne ki, bu saf baldir.
Gunahsiztir
temiz kandir
petrolden bile ileridir,
bir cirpida hemen yandir.
Benim renkim sana belli –
Sen kinayan, sen taniyan
Simsiyahim mazot gibi
Bir dokunsan
Kani damlayacak
Kanli sair.
Kirmizi kan misali
Karanfiller!
Ah, o yillar,
Ah bu yillar!
Gecenin karanligina yagdi
Simsiyah bir yagmur gibi
Altin gibi parladi,
Isil isil isildadi
Demet demet yagmalandi
Tan yerine dogru akti,
Kirmizigulu dest eylerim,
Koynum dolsa, pest derim
Zalimin kasti, garazi,
Bir tarafa
Ben kendi kendime
Kast ederim.
Bu kirmizigul
Goncadir henuz
Gogsunden kan akmada.
Kucucuk bir kizcagiz
“Kan, kan” – diye bagirmada.
Kirpikleri buzla kapli
Dort tarafi ates dolu
Bju atesin dilim dilim
Dilleriyle
Viran olmus
Bu harabe gonulleri konusturur
Bu kucucuk kizcagiz
Nasil buyudu boyle
Ansizin
Kan icinde
Yardima muhtacken
Kendi kaninin pesinden
Bakiyor… bakiyor…
Gonca… gonca…
Dugme… dugme…
Aciyor… aciyor…
Kan cicegi,
Bu kanlarin en gokcegi
En gercegi.
Ne tarafa gidiyorsun, yavrum?
Uzaklarami?
Cok gitme yorulursun
Aci aci azarindan
Kavrulursun
Harman misali
Savrulursun
Gitme uzak…
Yuvarlaktir dunya dedigin
Pek o kadar genis degil.
Cevrelenmis
Belirlenmis
Yerde durma
Bir kanat ac
Kanat, turnam!
Uc goklere!…
Haber gotur meleklere.
Soyle soyle nasil oldu
Bu sut kokulu bebektim
Kana dustum
Yasim ansizin buyudu
Onbes oldu.
**
Hey… sen kimsin ordaki?
Kapiyi calan
Pencereyi tiklatan
Bellek gibi cirpinarak
Umut gibi ses yapan…
– Gunahsiz kan…
– Aman, ay aman
– gidiyorum, dede!
– Gitme dur!
– gitmeliyim.
Bu kandir, kan!
Soydastir o,
Kardestir o,
Vatandastir.
Ben ogulum,
Halkimin dusman siperi
Bu kan benim akan kanim
Benim onun guc neferi
– Azacik dur!
– Hayir, dedecigim!
Bu kandir kan
Devletler var azman azman
Gecmezler bir kasik kanlarindan
Peki, biz neden gecelim, neden?
Ulusal servet –
Kanim benim
Soluk soluga kalan,
Uzulen canim benim.
Bu kadar kan…
Bu yolda can
Neden olmasin sana kurban,
Azerbaycan!
Sana kurban, Azerbaycan!